Livraria Lello em destaque na revista "Time" / „Lello” knygynas dienraščio „Times“ dėmesio centre

Já foi reconhecida como uma das mais belas livrarias do mundo pelo guia de turismo "Lonely Planet". Agora, é a conceituada revista "Time" que dá destaque à portuense Lello, num artigo assinado pelo jornalista John Krich, que ficou fascinado com a arquitectura de um edifício que é uma "espectacular evocação do neo-gótico", com a fachada a fazer lembrar uma igreja.

"Ir ao Porto e não ver a Lello é como ir a Roma e não ver o papa", resumiu, à Time, Antero Braga, proprietário da Lello.

John Krich descreve o interior "dominado por esculturas em madeira, estantes bizantinas e escadas vermelhas", que conduzem por um universo com mais de 120 mil livros.

Retirado do sitio jn.pt .

„Lello” knygynas dienraščio „Times“ dėmesio centre

Šis knygynas turizmo gido „Lonely Planet“ jau buvo pripažintas vienu gražiausių pasaulio knygynų. Šįkart Porto mieste įsikūręs „Lello“ knygynas pateko į dienraščio „Times“ akiratį. Žurnalistas John Krich savo straipsnyje rašo, kad liko sužavėtas pastato architektūra, kuri primena neogotikinį stilių, o fasadas – bažnyčią.

„Nuvykti į Portą ir napamatyti „Lello“ knygyno yra tas pats, kas vykti į Romą ir nepamatyti popiežiaus“, dienraščiui „Times“ apibendrino Antero Braga, knygyno savininkas.

John Krich rašo, kad interjere „dominuoja medžio skulptūros, bizantiškos lentynos ir raudoni laiptai“, vedantys į 120 tūkstančių knygų visatą.

Paimta iš: jn.pt .

Carlos Silva e Sousa nomeado cônsul honorário da Lituânia no Algarve / Portugalijoje Albufeiros mieste atidarytas Lietuvos konsulatas

O salão nobre dos paços do concelho de Albufeira acolheu, na passada quinta feira, a receção oficial do embaixador da República da Lituânia em Portugal, Algimantas Rinkunas, que se deslocou ao concelho para inaugurar o consulado daquele país báltico no Algarve.

A cerimónia contou com a presença do autarca Desidério Silva, do recém nomeado cônsul honorário da República da Lituânia no Algarve, Carlos Silva e Sousa, também presidente da assembleia municipal de Loulé, e seus cômpares da Áustria, Canadá, Polónia, Roménia e Angola, entre outras individualidades e empresários da região.

A carta patente, assinada pelo ministro dos Negócios Estrangeiros lituano, foi lida em público por Algimantas Rinkunas, oficializando a nomeação de Carlos Silva e Sousa como cônsul honorário da Lituânia no Algarve.

“Esta é uma nomeação que aceito com grande honra e satisfação, que servirá para reforçar o elo de ligação entre os dois países e contribuirá, certamente, para um enriquecimento mútuo”, referiu Carlos Silva e Sousa, revelando que “há um enorme trabalho a ser feito para aumentar a proximidade e conhecimento entre o Algarve e a Lituânia”.

“Estou certo de que daí advirão benefícios para ambos, com destaque para a promoção da região e do concelho na Lituânia”, referiu.

No seu discurso, Desidério Silva destacou o facto de Albufeira ser um município que “sabe e gosta de receber, acolhendo atualmente cidadãos de mais de 70 nacionalidades”. Para o autarca, “é importante cultivar as relações de proximidade entre cidades, intercambiando experiências e saberes”.

Albufeira mantém protocolos de geminação com variados países, entre eles a Áustria, Holanda, Suécia, Espanha e Cabo Verde.

Algimantas Rinkunas mostrou-se satisfeito com a abertura do consulado da Lituânia no Algarve, o que “irá contribuir para o desenvolvimento de relações culturais e económicas com Albufeira e influenciar os cidadãos do Algarve a visitar a Lituânia”, assegurou.

Após a cerimónia, os convidados visitaram a exposição «Paisagens da Lituânia», composta por fotografias temáticas daquele país e que está patente ao público no primeiro andar do edifício dos paços do concelho.

O embaixador lituano terminou a sua visita oficial presidindo à inauguração do consulado, cujas instalações estão localizadas junto à autarquia, na Rua Pedro Álvares Cabral, n.º 14, 1.º andar.

Retirado do sitio http://www.regiao-sul.pt/noticia.php?refnoticia=121053 .

 Portugalijoje Albufeiros mieste atidarytas Lietuvos konsulatas

Lietuvos ambasadorius Portugalijoje Algimantas Rimkūnas spalio 13 dieną Albufeiros mieste oficialiai atidarė Lietuvos konsulatą pietiniame Portugalijos regione Algarvėje, kuriam vadovauja Lietuvos garbės konsulas Carlosas Sousa e Silva, kuris taip pat yra Albufeiros miesto tarybos pirmininkas, skelbia URM.

Tai jau antrasis Lietuvos garbės konsulatas Portugalijoje. Nuo 2010 m. Lietuvos konsulas Vidurio ir Šiaurės regionuose, vadovaujamas garbės konsulo Jorges Antaso De Barroso, reziduojančio Vizėjaus mieste.

Atidarymo ceremonijoje A. Rimkūnas atkreipė dėmesį, kad konsulato atidarymas Albufeiroje vyksta tuo metu, kai pažymimas Lietuvos ir Portugalijos diplomatinių santykių atkūrimo 20-metis.

Jis pabrėžė, kad Portugalija niekada nepripažino Lietuvos aneksijos, ir sakė tikįs, kad garbės konsulato atidarymas prisidės prie Lietuvos ir turizmu bei žemės ūkiu garsėjančio Algarvės regiono ryšių plėtojimo, paskatins abipusį turizmą.

Atidarymo ceremonijoje, kuri vyko Albufeiros savivaldybės rūmuose, dalyvavo miesto valdžia, Angolos, Austrijos, Kanados, Lenkijos ir Rumunijos garbės konsulai, visuomenės atstovai, verslininkai. Lietuvos garbės konsulato atidarymo proga Albufeiros savivaldybės rūmuose buvo surengta fotografijų paroda "Lietuvos peizažai".

(iš kairės į dešinę) Desidério Jorge Silva, A.Rimkūnas, C. Sousa e Silva

Paimta iš: http://www.delfi.lt/news/daily/emigrants/portugalijoje-albufeiros-mieste-atidarytas-lietuvos-konsulatas.d?id=50800300 .

Porto é o quarto destino mundial predilecto / Portas išrinktas ketvirtuoju mėgstamiausiu pasauliniu kelionės tikslu

A revista Lonely Planet colocou o Porto como o quarto destino mundial predilecto para 2012, elogiando a beleza da cidade e a competitividade dos seus preços.

"A cidade que deu o "Port" a Portugal (tal como o Porto no seu copo de vinho) é uma aposta muito boa", refere a "bíblia" para milhões de viajantes de todo o Mundo.

A Lonely Planet elogia a "cidade encantadora", realça a "atmosfera das suas ruas estreitas" e indica "praças estilo vila e edifícios enfeitados de azulejos", dando também destaque ao vinho do Porto.

"Está ligada à maior parte da Europa através de companhias aéreas de baixo custo", acrescenta o trabalho, que destaca ainda os alojamento a preços acessíveis com vista para o Douro, visitas de barco à Afurada, viagens de eléctrico e a proximidade com o Alto Douro, bem como os cruzeiros até lá.

A lista de 10 destinos inclui ainda o nordeste dos Estados Unidos (Nova Iorque, Boston e Wahington), o Japão, Tadjiquistao, Lesoto, Iquitos (Peru), San Francisco (Estados Unidos), Ohrid (Macedónia), delta do Mekong (Vietname) e Mérida (México).

Retirado do sitio jn.pt .

Portas išrinktas ketvirtuoju mėgstamiausiu pasauliniu kelionės tikslu

Žurnalas Lonely Planet ketvirtuoju mėgstamiausiu pasauliniu kelionės tikslu 2012-iesiems metams išrinko Porto miestą, giriamą už miesto grožį bei konkurencingas kainas.

Pasaulio keliautojų “biblija” vadinamas žurnalas nurodo, kad miestas, suteikęs šaliai pavadinimą (kaip ir Porto vyną) turi, ką pasiūlyti. Žavingas miestas įspūdį kuria “savo tiesiomis gatvėmis” ir “mažomis aikštėmis bei pastatais, papuoštais portugališkomis plytelėmis”.

“Tai susiję su dideliu pigių Europos oro linijų skaičiumi”, taip pat su prieinamomis būsto, su vaizdu į Douro upę, nuomos kainomis, Afurada’os laivų kelionėmis, tramvajų kainomis, atstumu bei kruizais upe iki Alto Douro (aukštupio) regiono, teigiama pranešime.

Į dešimties kelionės tikslų sąrašą taip pat įtraukos Jungtinės Amerikos Valstijų šiaurės rytų pakrantė (Niujorkas, Bostonas ir Vašingtonas), Japonija, Tadžikistanas, Lesotas, Ikitas (Peru), San Franciskas (JAV), Ochridas (Makedonija), Mekongo delta (Vietnamas) ir Merida (Meksika).

  

Paimta iš:  jn.pt .

Lisabonoje pristatytas JAV lietuvių rašytojos romanas / O novo livro “O Longo Inverno” de Ruta Sepetys foi apresentado em Lisboa

A 14 de Outubro a Contraponto (uma chancela Bertranda) lança O Longo Inverno, de Ruta Sepetys, uma obra da qual pode ler já aí a seguir, em pré-publicação no Porta-Livros, as primeiras páginas. A tradução é de Susana Sousa e Silva.

O Longo Inverno é o primeiro romance de Ruta Sepetys, uma americana de origem lituana, nação que desapareceu do mapa em 1941, até reaparecer 1990, que se estreou este ano com um romance pungente acerca da violência exercida, durante a ocupação soviética, sobre centenas de milhares de lituanos. Inspirado na experiência de contemporâneos dos seus avós, “O longo inverno” mostra quão devastadoras foram as purgas estalinistas. No que à Lituânia diz respeito, entre 1940 e 1953 foram presos e deportados mais de trezentos mil nacionais.  Segundo a Contraponto, Ruta “quis dar voz a centenas de milhares de pessoas que perderam a vida durante a limpeza estalinista na região báltica”.

A sinopse: “Em 1941, Lina, de 15 anos, prepara-se para ingressar na escola de artes e para tudo o que aquele verão lhe pode proporcionar. No entanto, uma noite, a polícia secreta soviética invade a sua casa, levando-a juntamente com a sua mãe e o irmão mais novo. São enviados para a Sibéria. O pai de Lina é separado da família e conduzido para um campo de concentração. Lina decide arriscar tudo e usa a sua arte como forma de enviar mensagens, na esperança de que estas cheguem ao campo prisional onde o seu pai se encontra e lhe transmitam que a sua família ainda está viva. É uma longa e comovente viagem. Apenas a força, o amor e a esperança fazem com que Lina e a família resistam a cada dia. Mas será o amor suficiente para os manter vivos? O Longo Inverno é um romance arrebatador, de cortar a respiração e que revela a miraculosa natureza do espírito humano.”

A edição portuguesa é a única que não respeita o título original da obra (algo como A vida em tons de cinza), traduzida em vários países, Brasil incluído.

Pré-publicação: AQUI .

Retirado dos sitios : delfi.lt , portalivros.wordpress.com .

 Lisabonoje pristatytas JAV lietuvių rašytojos romanas

Vietos publikai autorę pristatė Lietuvos ambasadorius Portugalijoje Algimantas Rimkūnas.

Romane, portugališkai pavadintame „O longo inverno“, pasakojama 1941 metais į Sibirą ištremtos penkiolikametės Linos ir jos šeimos istorija. Šis kūrinys skaitytojus susipažindina su stalinistinės SSRS vykdytais nusikaltimais Baltijos šalyse.

R.Šepetys gimė Detroite lietuvio ir amerikietės šeimoje, studijavo JAV bei Prancūzijoje, vėliau pradėjo dirbti muzikos verslo srityje. „Tarp pilkų debesų“ – debiutinis jos romanas, iškart sulaukęs pripažinimo daugelyje šalių ir išverstas į 27 užsienio kalbas.

2011-uosius Lietuvos Seimas yra paskelbęs Laisvės gynimo ir didžiųjų netekčių atminimo metais.

R.Šepetys knyga „Tarp pilkų debesų“ spalio 28 d. bus pristatyta ir Lietuvos užsienio reikalų ministerijoje.

Paimta iš:  delfi.lt , portalivros.wordpress.com . 

Colecção de Fátima Lopes apresentada na Torre Eiffel / Portugalų dizainerės Fátima’os Lopes kolekcija pristatyta Eifelio bokšte

"Para mim não existem impossíveis, existem apenas coisas difíceis" foi com esta certeza que Fátima Lopes, tal qual super-heroína embrulhada em tiras de vinilo coloridas, apresentou a sua colecção na sala Gustave Eiffel, na torre homónima no coração da capital parisiense e da moda internacional.

Os binómios branco e negro e branco e bege foram os mais vistos na colecção intitulada "Levitação", elaborada maioritariamente com musselines e algodão, em vestidos compridos ou curtos e de linhas evasé. As transparencias sobrepostas conferem um visual despreocupado para o próximo Verão. Num outro segmento, onde as cores fluorescentes ganhavam vida, o corte de saia anos 40, bem estreita nos joelhos, dava um andar divertido às modelos que pareciam, tal como o nome da colecção sugeria, levitar sobre os sapatos feitos propositadamente pelo Centro Tecnológico da Indústria de Moldes, Ferramentas Especiais e Plásticos (CENTIMFE), com Paris a espraiar-se em fundo.

Retirado dos sitios : delfi.lt ;  jn.pt ; publico.pt .

 

Portugalų dizainerės Fátima’os Lopes kolekcija pristatyta Eifelio bokšte

Paryžiaus mados savaitė prasidėjo portugalų dizainerės Fátima’os Lopes kolekcijos pristatymu Eifelio bokšte. Kolekcija pavadinta „Aukštai ore“. “Man nieko nėra neįmanomo - egzistuoja tik sudėtingi dalykai”, - pasitikėjimu savimi Paryžiuje spinduliavo Fátima Lopes.

Dizainerė pasitelkė ryškias spalvas – turkio žydrą, jūros žalią, oranžinę, kad praskaidrintų niūrias nuotaikas dėl ekonominių sunkumų. Lengvą odos spalvos musliną ji derino su juoda spalva, taip išgaudama lengvumą ir tuo pačiu eleganciją. Fátima Lopes panaudojo ir plastiką – iš jo pasiuvo žaismingus raudonus, rožinius maudymosi kostiumėlius, žydras ir salotines sukneles be petnešėlių. Rankinės priderintos prie suknelių ir batelių itin aukštais kulnais.

Paimta iš: tv.delfi.lt ; jn.pt ; publico.pt .

Pastéis de Belém são 15ª delícia do mundo / Belemo pyragaičiai – 15-oje vietoje tarp gardžiausių pasaulio patiekalų

Os Pastéis de Belém são apreciados por pessoas de diferentes culturas, justificando a fama mundial alcançada, "oficializada" agora, pelo 15º lugar conquistado entre as 50 especialidades mais apreciadas em todo o Mundo.

A classificação, apresentada pelo "The Observer", resulta de uma escolha entre os melhores pratos e especialidades a nível mundial por Chefs de cozinha de renome. Raymond Blanc, Michel Roux e Eric Ripert foram os responsáveis pelo ranking das delícias que se podem degustar em vários países.

Como diz Alain Ducasse no seu livro "Diccionaire des Amoureux de la Cuisione", os pasteis de Belém, são "celestiais", autênticas "sobremesas de sonho".

Retirado do sitio expresso.pt .

Belemo pyragaičiai – 15-oje vietoje tarp gardžiausių pasaulio patiekalų

Portugališki Belemo pyragėliai mėgstami daugelio žmonių iš įvarių skirtingų šalių bei kultūrų. Jų pasaulinė šlovė išaugo ir įtvirtinta “oficialiai”, kai jiems tarp 50-ties gardžiausių pasaulio patiekalų suteikta 15-ta vieta.

 “The Observer” pristatė viso pasaulio gardžiausių patiekalų klasifikaciją, atliktą virtuvės Šefų. Raymond Blanc, Michel Roux ir Eric Ripert buvo atsakingi už pasirinkimą patiekalų, kuriuos būtų galima degustuoti įvairiose šalyje.

Alain Ducasse savo knygoje "Diccionaire des Amoureux de la Cuisione" (“Žodynas virtuvės mylėtojams”) Belemo pyragėlius apibūdino kaip “dangiškus”, autentiškus “svajonių saldumynais”.

Paimta iš: sitio expresso.pt .

Por baixo de Vilnius há rede de túneis misteriosos / Po Vilniumi – paslaptingų tunelių raizgalynas

Vilnius não é uma excepção entre as velhas cidades europeias. Por baixo da cidade velha de Vilnius existe um mundo de catacumbas. Os túneis serviram como lugares escondidos, armazéns de tesouros, lugares de descanso eterno, cadeia, lugar para cunhar moedas ou simples caves.

Os habitantes falam de uma lenda que pelos túneis das catacumbas é possível ir até Trakai, mas isto vai continuar como lenda. Contudo era possível entrar numa catacumba num determinado lugar e sair noutro.

Antigamente era possível sair da parte central da cidade pelos túneis. Algumas centenas de pessoas conseguiram escapar do gueto e sair em Užupis pelas mesmas comunicações subterrâneas. Há 26 km destas comunicações por baixo de Vilnius.

Os túneis mais interessantes estão no centro da cidade debaixo da casa-museu de Šlapeliai na Rua Pilies, por baixo da Filarmonia, do Centro de Arte Contemporânea e do coração da capital - o Município.

Retirado do sitio balsas.lt 

Po Vilniumi – paslaptingų tunelių raizgalynas

Šimtmečiais istoriją skaičiuojantys miestai savo mūruose slepia daugybę paslapčių. Ne išimtis ir Vilnius, po kurio senamiesčiu driekiasi ištisas požeminis pasaulis. Tuneliai naudoti kaip slaptavietės, lobių sandėliai, amižino poilsio vietos, kalėjimas, monetų kalykla ar kaip paprasčiausi rūsiai.

Tarp žmonių sklandanti legenda, kad  požeminiais tuneliais iš Vilniaus galima nukeliauti iki Trakų – ir liks legenda. Bet tai, kad nusileidus į rūsį vienoje vietoje buvo galima išlipti visai kitoje – tikra tiesa.

Yra buvę, kad iš senamiesčio rūsių žmonės nusigaudavo toli už jo ribų, buvo galima iš miesto centrinės dalies išeiti. Ne mažiau kaip keli šimtai žmonių iš geto sugebėjo į laisvę išeiti naudodamiesi būtent tomis požeminėmis komunikacijomis ir išlįsdavo Užupy. Skaičiuojama apie 26 km požeminių komunikacijų po Vilniaus miestu.

Įdomiausi ir galimi aplankyti tuneliai yra centrinėje miesto dalyje, tai - Šlapelių namas-muziejus Pilies gatvėje, Filharmonija, Šiuolaikinio meno centras ir, žinoma, sostinės širdis  - Rotušė.

Paimta iš: balsas.lt

Ministérios encomendaram mais um documentário baseado no épico heróico chamado “Radviliada” / Antrasis ministerijų užsakytas dokumentinis filmas bus skirtas herojiniam epui „Radviliada“

Os Ministérios da Cultura e da Educação publicaram o segundo concurso para realização do documentário ou série sobre a história da Lituânia, cultura e/ou identidade lituana. O filme vai ser baseado no épico heróico chamado “Radviliada”. Os produtores do filme terão que encenar um dos mais importantes livros do século XVI da literatura latino-lituana.

J.Radvanas criou o épico "Radviliada" em 1592, sobre a vida e campanhas militares de Nicolaus Radvila “O Castanho”. Está planeado financiar em cada ano um documentário ou série de 3 a 5 episódios, sobre a famosa pessoa da cultura lituana, sobre um acontecimento da cultura ou da história.

Retirado dos sitios  Delfi.lt ir Bernardinai.lt

Antrasis ministerijų užsakytas dokumentinis filmas bus skirtas herojiniam epui „Radviliada“

Kultūros bei Švietimo ir mokslo ministerijos skelbia antrąjį konkursą dokumentiniam filmui arba serialui apie Lietuvos istoriją, kultūrą, lietuvišką tapatybę sukurti. Antrasis filmas bus skirtas Jono Radvano herojiniam epui „Radviliada“. Filmo kūrėjai turės aktualizuoti vieną reikšmingiausių XVI amžiaus Lietuvos lotyniškosios literatūros veikalų.

J.  Radvanas herojinį epą „Radviliada“ sukūrė 1592 metais. Jis pasakoja apie Radvilos Rudojo gyvenimą ir žygius. Kasmet planuojama paremti po vieną pilnametražį televizinį kūrybinės dokumentikos filmą arba 3-5 serijų televizinį kūrybinės dokumentikos filmą apie iškilią Lietuvos kultūros asmenybę, kultūros, istorijos įvykį ar reiškinį.

Paimta iš: Delfi.lt ir Bernardinai.lt

Lituanos vão contornar o Mar Báltico sem parar, usando o mínimo de combustível possível / Lietuviai sieks be sustojimų apvažiuoti Baltijos jūrą, sunaudodami kuo mažiau degalų

Vitoldas Milius, um especialista de condução ecológica, responderá a perguntas sobre o tempo necessário para contornar o Mar Báltico sem parar, custo do projecto, e  caminhos a usar.

Em 2009 ele viajou 16 304 km pelos países da ex-União Soviética. Em 2010 viajou mais do que 15 000 km de Lisboa até Vladivostok em 11 dias. Desta vez Vitoldas Milius viajará com o corredor de automóveis Audrius Sutkus.

No total os viajantes percorrerão 5 000 km começando em Vilnius no dia 6 de Julho e passando pela Letónia, Estónia, Rússia, Finlândia, Suécia, Dinamarca, Alemanha e Polónia. V. Milius espera realizar este plano em 4 dias.

Retirado do sitio  Auto.delfi.lt. 

Lietuviai sieks be sustojimų apvažiuoti Baltijos jūrą, sunaudodami kuo mažiau degalų

Įvairių lenktynių dalyvis ir ekovairavimo specialistas Vitoldas Milius kelionės metu atsakys į klausimus, per kiek laiko galima apvažiuoti Baltijos jūrą be sustojimo, kiek tai kainuotų ir kokiais keliais reikėtų važiuoti.

2009 m. jis įveikė 16 304 km ilgio žygį po buvusios Sovietų Sąjungos šalis. 2010 m. - daugiau nei 15 tūkst. km nuo Lisabonos iki Vladivostoko per 11 parų ir 16 valandų. Šįkart su Vitoldu Miliumi kartu keliaus bekelės varžybų Lietuvoje ir užsienyje dalyvis ir nugalėtojas Audrius Sutkus.

Iš viso keliautojams teks įveikti apie 5 000 km. Kelionė prasidės Vilniuje liepos 6 d.; jie pravažiuos Latviją, Estiją, Rusiją, Suomiją, Švediją, Daniją, Vokietiją ir Lenkiją. V. Milius tikisi atstumą įveikti per 4 paras bei kad automobilio degalų sąnaudų vidurkis neperkops 4,0 l/100 km žymos.

Paimta iš: Auto.delfi.lt

Por baixo das Colinas de Antakalnis há túneis de fortificação / Po Antakalnio kalvomis – fortifikaciniai tuneliai

Por baixo das Colinas de Antakalnis existem túneis de fortificação que têm 100 anos. Os túneis apareceram entre a Primeira e Segunda Guerras Mundiais e foram equipados como armazéns para guardar munições.

Há 5 túneis modernos com armazéns de munições por baixo da Rua Šilo e mais 3 em Saltoniškės. Interessante é que não há só túneis monoplanos, mas também de dois, três ou quatro andares. No chão das catacumbas foram embutidos carris que serviram para transportar caixas de munições. As linhas de bitola estreita foram construídas desde a estação principal passando pelo parque Vingis, pela ponte sobre o rio Neris, por Saltoniskes, pelas Ruas Žalgirio e Minties, atravessando novamente o rio, sobre outra ponte, passando depois pela Rua Šilo até aos túneis.

Nos túneis forma-se um microclima especial com a temperatura constante de 14-15 graus. Durante o Inverno, nos túneis estabelecem-se para hibernar, muitos tipos de morcegos. Portanto os armazéns e túneis da Rua Šilo são conhecidos como ‘o reino dos morcegos’.

Retirado do sitio Balsas.lt.

Po Antakalnio kalvomis – fortifikaciniai tuneliai

Po Antakalnio kalvomis egzistuoja fortifikaciniai tuneliai, skaičiuojantys šimtą metų. Tarp pirmojo ir antrojo pasaulinių karų atsiradę tuneliai ir sandėliai buvo įrengti šaudmenims saugoti.

Tarpukaryje –  trečiajame XX a. dešimtmetyje – penki šaudmenų sandėliai buvo išbetonuoti dabartinėje Šilo gatvėje, dar trys Saltoniškėse. Keturių vienaaukščių ir vieno dviaukščio, požemio grindyse buvo įbetonuoti net bėgiai – jais į sandėlius buvo gabenamos šaudmenų dėžės. Atveždavo jas iki pat tunelių specialiai nutiestu siauruoju geležinkeliu, kuris nuo geležinkelio stoties vingiavo per Vingio parką, tiltu į kitą Neries krantą, pro Saltoniskes, dabartinėmis Žalgirio ir Minties gatvėmis. Parako tiltu, kuris buvo kaip tik toje vietoje, kur dabar yra Šilo tiltas, „siaurukas“ dar kartą kirto upę ir tada jau kilo tiesiai į Šilo gatvę.

Tai, kad tuneliuose susidaro ypatingas mikroklimatas, o termometro stulpelis visais metų laikais retai pasislenka aukštyn ar žemyn nuo maždaug 14-15 laipsnių šilumą žyminčios padalos, į požemius atviliojo tūkstančius šikšnosparnių. Todėl Šilo gatvės tuneliai ir vadinami „Šikšnosparnių karalija“.

 Paimta iš: Balsas.lt

Siza Vieira agraciado com a comenda das Artes e das Letras Francesas / Portugalų architektui Siza‘ai Vieira‘ai suteiktas aukščiausias Prancūzų meno ir literatūros apdovanojimas

  

O arquitecto Álvaro Siza Vieira recebe esta quinta-feira a distinção de Comendador das Artes e Letras Francesas, a mais alta condecoração atribuída pelo Governo francês aos que se diferenciam pelas criações artísticas e literárias.

Siza Vieira, vencedor do prémio Pritzker, o “Nobel da arquitectura”, em 1992, recebe, às 18 horas, na Casa de Chá da Boa Nova, das mãos do embaixador francês em Portugal, Pascal Teixeira da Silva, a mais alta condecoração atribuída aos que se distinguem pelas suas criações artísticas e literárias ou pela contribuição na difusão das artes e letras em França e no mundo.

Esta distinção foi criada por decreto do Governo francês, em 1957, e tem três graus: oficial, cavaleiro e comendador.

Vários portugueses já foram agraciados, mas apenas nove, incluindo Siza Vieira, receberam o grau de comendador das Artes e das Letras: Amália Rodrigues, a “embaixadora” do fado, os escritores António Lobo Antunes e Agustina Bessa-Luís, o embaixador e antigo ministro da Cultura do IX Governo Constitucional, António Coimbra Martins, que dirigiu o Centro Cultural Português de Paris da Fundação Calouste Gulbenkian na década de 1990, o pintor Júlio Pomar, o cineasta Manoel de Oliveira, João Bérnard da Costa, anterior presidente da Cinemateca Portuguesa, e o autor da “Criação do Mundo”, o escritor Miguel Torga.

Retirado do sitio http://www.publico.pt/Cultura/siza-vieira-agraciado-com-a-comenda-das-artes-e-das-letras-francesas_1500872 .

Portugalų architektui Siza‘ai Vieira‘ai suteiktas aukščiausias Prancūzų meno ir literatūros apdovanojimas

Architektui Álvaro'ui Siza‘ai Vieira‘ai nuo Prancūzijos vyriausybės įteiktas aukščiausiasis Prancūzų meno ir literatūros „kapitono“ apdovanojimas, teikiamas už ypatingus nuopelnus meno ir literatūros srityse.

Siza Vieira, 1992 m. laimėjęs Pritzkerio premiją, vadinamą “Nobelio premija architektūros srityje“, savo paties kurtame pastate, esančiame netoli Porto (Casa de Chá da Boa Nova) iš prancūzų amdasadoriaus Portugalijoje, Pascal’io Teixeira’os da Silva’os, rankų gavo aukščiausiąjį apdovanojimą, teikiamą už ypatingus nuopelnus meno ir literatūros srityse arba už meno ir literatūros sklaidą Prancūzijoje ir pasaulyje.

Šis apdovanojimas įsteigtas 1957 m. Prancūzijos vyriausybės ir yra trijų lygių: oficialusis, pirmojo lygio arba kavalieriaus, ir aukščiausiojo lygio arba „kapitono“.

Įvairiems portugalų kultūros veikėjams jau buvo suteikti šie apdovanojimai, tačiau tik devyni iš jų, kartu su Siza Vieira gavo aukščiausiojo lygio apdovanijimą meno ir literatūros srityje, tai: Amália Rodrigues, fado muzikos stiliaus “ambasadorė” do fado, rašytojai António Lobo Antunes ire Agustina Bessa-Luís, ambasadorius ir buvęs Devintosios Konstitucinės Vyriausybės Kultūros ministras António Coimbra Martins, kuris vadovavo Calouste Gulbenkian fondo Portugalų kultūros centrui Paryžiuje dešimtajame dešimtmetyje, dailininkas Júlio Pomar, režisierius Manoel de Oliveira, buvęs Portugalijos kinematografijos prezidentas João Bérnard da Costa ir rašytojas, “Pasaulio sukūrimo” (“Criação do Mundo”) autorius, Miguel Torga.

Paimta iš: http://www.publico.pt/Cultura/siza-vieira-agraciado-com-a-comenda-das-artes-e-das-letras-francesas_1500872 .

Palácio de Mafra quer ter núcleo dedicado a Saramago / Mafros rūmai nori įkurti centrą, skirtą rašytojui J. Saramago

A Fundação José Saramago e o Palácio de Mafra tencionam criar dentro do monumento um núcleo dedicado ao escritor, afirmaram os seus responsáveis, na altura em que se assinala um ano da morte do escritor.

O diretor do Palácio de Mafra, Mário Pereira, disse à agência Lusa que tencionam criar um núcleo dedicado a José Saramago, autor de "Memorial do Convento", obra alusiva à história da construção do Palácio Nacional de Mafra.

As negociações entre a Fundação José Saramago e o palácio foram iniciadas ainda antes da morte do escritor e a cooperação poderá passar pela cedência de espólio.

Mário Pereira adiantou à Lusa que é intenção do palácio vir a ter edições do "Memorial do Convento" nas cerca de trinta línguas em que o livro foi publicado, tendo em conta os visitantes dos mais variados cantos do mundo que visitam o monumento de livro na mão.

Rita Pais, da direção literária da Fundação José Saramago, confirmou à Lusa que "há de facto essa intenção e a fundação está aberta a uma cooperação futura", sem adiantar mais pormenores.

O núcleo a criar seria mais um projeto para avivar a presença de José Saramago no Palácio Nacional de Mafra que, ainda antes da morte do escritor, criou um circuito de visitas dedicado à interpretação do "Memorial do Convento".

Retirado do sitio http://www.dn.pt/inicio/artes/interior.aspx?content_id=1880896 .

Mafros rūmai nori įkurti centrą, skirtą rašytojui J. Saramago

José Saramago fondas ir Mafros rūmai planuoja monumente sukurti centrą, skirtą rašytojui, teigė atsakingi asmenys praėjus metams po velionio mirties.

Mafros rūmų direktorius, Mário Pereira, Portugalijos žinių agentūrai “Lusa” teigė norintis įkurti centrą, skirtą José Saramago, autoriui romano “Prisiminimai apie vienuolyną” (“Memorial do Convento”), kuris pasakoja Mafros Nacionalinių rūmų statybos istoriją.

Derybos ir bendradarbiavimas tarp José Saramago fondo ir rūmų pradėtos dar prieš rašytojo mirtį.

Mário Pereira agentūrai išreiškė norą matyti minėtąjį romaną išverstą į maždaug trisdešimt kalbų bei lankytojus iš viso pasaulio, atvykstančius aplankyti vienuolyno rūmų su romanu rankose.

Rita Pais iš José Saramago fondo literatūrinės direkcijos patvirtino agentūrai, kad “iš tiesų toks ketinimas egzistuoja ir fondas yra atviras ateities bendradarbiavimui”, nepateikdama jokios išsamesnės informacijos.

Kursimas centras būtų dar vienas projektas atgaivinti José Saramago buvimą Mafros Nacionaliniuose rūmuose, kur, dar prieš rašytojo mirtį, buvo sukurta lankymo schema, skirta interpretuoti “Prisiminimai apie vienuolyną”.

Paimta iš: http://www.dn.pt/inicio/artes/interior.aspx?content_id=1880896 .

Aol Travel elege Francesinha entre as melhores sanduíches do mundo / “Aol Travel” išrinko portugališką patiekalą “Prancūzaitė“ vienu geriausių pasaulio sumuštinių

O site AOL Travel elegeu a francesinha como uma das 10 melhores sandes do mundo, considerando que esta iguaria portuense, apesar do diminutivo, de "pequena tem muito pouco".

A francesinha é uma sandes recheada com linguiça, salsicha fresca, fiambre e bife, coberta de queijo, sendo depois regada com um molho picante, considerado a alma da receita, que tem por base tomate e cerveja.

O AOL conta que a francesinha, oriunda do Porto, foi criada na década de 60 por um emigrante português, Daniel da Silva, que quando voltou de França decidiu adaptar o famoso croque monsieur à cultura nacional. Actualmente, as variantes são muitas: com outras carnes no recheio, com ovo estrelado ou camarão por cima, sendo muito apreciada quando acompanhada por batatas fritas.

Descubra as outras sandes "dignas de babar", de acordo com o site, que fazem companhia à francesinha nesta lista.

Retirado do sitio http://www.sabado.pt//Multimedia/FOTOS/Gourmet/Fotogaleria-(70).aspx .

Ver mais: http://news.travel.aol.com/2011/04/21/sandwiches-around-the-world-10-international-bites-on-a-bun/#4075224, http://sic.sapo.pt/online/noticias/vida/Aol+Travel+elege+Francesinha+entre+as+melhores+sandu%C3%ADche+do+mundo.htm, http://www.tvi24.iol.pt/sociedade/francesinha-sanduiches-aol-travel-francesinhas-tvi24/1248934-4071.html, http://www.tsf.pt/PaginaInicial/Vida/Interior.aspx?content_id=1838095.

“Aol Travel” išrinko portugališką patiekalą “Prancūzaitė“ vienu geriausių pasaulio sumuštiniu

Internetinis puslapis „AOL Travel“ išrinko „Prancūzaitę“ vienu iš 10 geriausių sumuštinių tipo patiekalų pasaulyje. Šis Porto regiono delikatesas, nepaisant savo mažybinės formos, „turi labai mažai po mažai“.

„Prancūzaitė“yra daugiasluoksnis sumuštinis, įdaryta dešra, šviežia dešrele, kumpiu ir kepsniu, apklotas sūriu ir patiektas su pikantišku padažu, įvertintu recepto ašimi, kurio pagrindas yra pomidorai ir alus

AOL teigia, kad „Prancūzaitė“, kilusi iš Porto, atsirado 7-ame dešimtmetyje, kai grįžęs iš Prancūzijos portugalų imigrantas Daniel‘is da Silva nusprendė pritaikyti garsųjį patiekalą croque monsieur nacionalinei kultūrai. Šiuo metu egzistuoja daugybė variantų: su kitomis mėsos rūšimis įdarui, su keptu kiaušiniu arba krevete ant viršaus, ypač vertinama patiekta su gruzdintomis bulvytėmis.

Atraskite kitus sumuštinius, vertus „tįsti seilei“, kurie svetainės sąraše rikiuojasi šalia „Prancūzaitės“.

Paimta iš: http://www.sabado.pt//Multimedia/FOTOS/Gourmet/Fotogaleria-(70).aspx .

Daugiau informacijos: http://news.travel.aol.com/2011/04/21/sandwiches-around-the-world-10-international-bites-on-a-bun/#4075224, http://sic.sapo.pt/online/noticias/vida/Aol+Travel+elege+Francesinha+entre+as+melhores+sandu%C3%ADche+do+mundo.htm, http://www.tvi24.iol.pt/sociedade/francesinha-sanduiches-aol-travel-francesinhas-tvi24/1248934-4071.html, http://www.tsf.pt/PaginaInicial/Vida/Interior.aspx?content_id=1838095.

Souto Moura já sabia que ia vencer o prémio Pritzker mas não acreditou / Pritzkerio premija skirta Portugalijos architektui

Eduardo Souto Moura já sabia da atribuição do prémio Pritzker, considerado no meio como o "Nobel da arquitectura". Mas pensou "que era uma brincadeira", confessou numa conferência de Imprensa, em Lisboa, horas depois do anúncio oficial.

Souto Moura soube há uns tempos, por telefone, mas teve de guardar sigilo. "Pensei que era uma brincadeira, ou que tinha de mandar uns papéis", contou, esta segunda-feira à noite, num hotel de Lisboa.

Na altura, ficou admirado com o teor do telefonema em que lhe davam conta de que era o vencedor. E só depois de outro telefonema, segunda-feira, do jornal "The New York Times" a pedir uma entrevista, é que sentiu ser verdade.

"A primeira condição para ganhar prémios é não pensar neles. Portanto, nunca esperei ganhar o Pritzker", disse, lembrando palavras de Álvaro Siza.

Considerando tratar-se de um galardão muito complicado, Souto Moura referiu ainda que ele próprio "talvez seja o menos vistoso dos arquitectos portugueses". E acrescentou: "onde eu gosto de construir é em Portugal. Sinto-me em casa".

Retirado do sitio http://www.jn.pt/PaginaInicial/Cultura/Interior.aspx?content_id=1817409

Pritzkerio premija skirta Portugalijos architektui

Los Andžele paskelbtas Pritzkerio architektūros premijos laureatas – šiemet juo išrinktas portugalas Eduardo Suoto de Moura.

Porto mieste įsikūręs laureatas – antras portugalų architektas, nusipelnęs garbingiausio architektūros apdovanojimo, dar laikomo „architektūros Nobelio premija“, praneša LTV „Panorama“.

Pritzkerio premijos komisija teigia portugalą E. S.de Mourą išrinkę, nes „jo kūrybai būdinga išskirtinė architektūros kalba. Per 30 metų jis sukūrė daugybę šiuolaikiškų projektų, kuriuose atsispindi ir architektūros tradicijos. Jo pastatai turi unikalią savybę – vienu metu išreiškia atrodytų priešingas ypatybes: jėgą ir kuklumą, bravūriškumą ir subtilumą, valdžią ir artumo jausmą“.

„Mūsų šalyje – 9 mln. gyventojų, ir dvi Pritzkerio premijos – tai nelabai normalu. Juolab kai Vokietija neturi nė vienos“, – sako architektas E. S. de Moura.

58-erių portugalų architektas Pietų ir Vidurio Europoje yra suprojektavęs per 60 pastatų. Iš Portugalijoje realizuotų naujesnių architekto darbų komisija išskyrė specialiai Europos futbolo čempionatui akmens skaldykloje pastatytą Bragos stadioną, tūrinę kompoziciją Porto mieste – bokštą „Burgo“, dailės muziejų su dviem raudonomis piramidėmis.

E. S. de Mourai premija ir specialus medalis bus įteikti birželio 2-ąją Vašingtone. Premijos dydis – apie 250 tūkst. litų.

Paimta iš: http://kauno.diena.lt/naujienos/menas/pritzkerio-premija-skirta-portugalijos-architektui-341808